скачать







Пісаць мэмуары мне, напэуна, зарана.

Але рана ёсьць на сэрцы, незагоеная рана,

Жыцьцё знэрвавала, за сябе самому сорамна

Крумкачоў часта бачу, чую боль у іхнем гомане.

Хапаю ротам паветра, рвуся з натоўпу на свабоду

Грукаю ў дзьверы. Адтуль пытаюцца: "Хто там?"

Адчыніце, людзі! Я прыйшоў за дапамогай!

Хлусьня гэта, што наша краіна ёсьць нямоглай!

Не загаснуць зоркі у небе, покі неба тое будзе.

Не загіне край забраны, покі будуць людзі.

Ніхто мяне не чуе, усе жывуць ледзь-ледзь,

Кінуць бы ўсё ды ў неба паляцець!

Не жадаю акалець, а жадаю, каб мой народ.

Заўжды жыў не на каленях, а зусім наадварот.

Каб бачыў надзею, як неба сярод хмар…

Дзе ж ты, дзе, мой паветраны шар?





Момант ісьціны, скрозь хмары промні

Я нарадзіўся тут, усё як на далоні

Край безкаштоўны, з табой размаўляе сын.

Беларусь, дзякуй за ўспамін.

Вось толькi тут бачу, як ты уздыхаешь цяжка

Б'ецца з турботай сэрца, варушыцца важка

Вецер запеў. Так пела мне малому мама

Песню добрую, але голас Твой дрыжаў змала

Мой новы дзень, я пакiдаю маленства край

Прыйшла пара, кажу я сам сабе: "Бывай"

Глядзеў сьвет з вокнаў усьлед трывогай шчырай.

Мой шар нёс мяне далёка, нібы ўвырай

Дзе не праехаць, не прайсьцi, зямля шаптала мне ляцi

Спяшайся, адчуй сілу вышыні.

Зямны паламаны лёс мой, дух свабоды ў пылу

Нясі мяне, мой шар, як птушку крылы



Падымі мяне па-над замлёю

Падымі мяне ў сьветлы абшар

Падымі мяне над мітусьнёю

Падымі мяне паветраны шар

вот качаю её....

7wind написал:

[q]

Заўжды жыў не на каленях, а зусім наадварот.

Каб бачыў надзею, як неба сярод хмар…

[/q]

слушать можно

Фигня какаят